Με αφορμή συζητήσεις επί συζητήσεων και δυστυχώς πάγια και καθολική ανυπαρξία πολιτικού λόγου και έργου, τεκμηριωμένων προτάσεων για την επιλογή λύσεων… καταθέτω παρακάτω τους πολύ σύνθετους και εσωτερικά βασανιστικούς προβληματισμούς μου…
Γνωρίζουμε το σωστό… ρέπουμε προς το λάθος !
Ορίζουμε το θέλω… κινούμαστε προς την αναίρεση του…
Ξανά ορίζουμε το θέλω… κινούμαστε κουραστικά… προς την πραγμάτωσή του !
Πραγμάτωση… τι δύσκολο πράγμα… ποιού και πότε…;
Πραγμάτωση ατομικών ή συλλογικών προσδοκιών…;
Γιατί άραγε το συλλογικό να περνά αναγκαστικά μέσα απ’το ατομικό…;
Θέλουμε κάποιοι να ζούμε ως ήρωες σε κοινωνίες παραμυθιών ή ως σύνολα σε Κοινωνίες ανθρώπων;
Κούραση πνευματική… ταλαιπωρία σωματική… απογοήτευση καθολική… Ελπίδα να σιγοκαίει… ως πότε θα κρατήσει και αυτή… ως πότε… στο άγγιγμα μιας πνοής ίσως σβήσει… ίσως σβήσει και για Πάντα… κρίμα… κρίμα… κρίμα…
Ας κάνουν κάτι και οι Σοφοί… Ας σκεφτούν πιο «Κοσμικά»… ας Δράσουν ολιστικά… ας Πράξουν συλλογικά… ας αλληλοσεβαστούμε επιτέλους τις Υπάρξεις μας… ας αναστοχοθετήσουμε τα θέλω μας και τους ρυθμούς επίτευξής τους… ας σκύψουμε στον Αδύναμο… ας τον ρωτήσουμε τι θέλει από μας… τους Ισχυρούς και τελικά αφού Αυτός μας επέλεξε… ας πραγματώσουμε τις προσδοκίες Του… ας τον προστατεύουμε από την απόγνωση του Άγνωστου… δρόμου μας… ας τον Σεβαστούμε…
ΔΕΝ ΟΔΗΓΟΥΜΑΣΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ… ΜΑ ΠΟΥΘΕΝΑ… ΓΙΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΝΘΙΖΟΥΝ ΤΑ ΣΚΙΕΡΑ ΠΡΟΣΩΠΑ… ΚΑΙ ΟΧΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ…
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ Η ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗΣ ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΙΑΣ… ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ… ΑΡΧΗ ΠΟΥ ΙΣΩΣ ΜΕΙΝΕΙ ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΗ… ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ…
ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ «ΚΕΝΟ»… ΘΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΑΣ… ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΑΣ… ΤΟΥ ΥΠΑΡΞΙΑΚΟΥ ΧΩΡΟΥ ΜΑΣ…
ΤΟΥΣ ΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΙ… ΤΟΥΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΠΙΛΕΞΕΙ… ΓΙΑΤΙ ΛΟΙΠΟΝ ΑΥΤΟ ΤΟ «ΚΕΝΟ»… ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΟΙ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΜΑΣ ΧΑΜΕΝΕΣ… ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ… ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΜΕΤΑΞΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟΥ… !
«ο ηθικός και δημογραφικός (μη) υπαρξιστής»
Πρόσφατα σχόλια